To dla mnie zaszczyt, że wraz z duchownymi, członkami Kongresu
i dygnitarzami z całego świata
mogę kontynuować tę niezwykłą tradycję.
Co roku to wydarzenie przypomina nam,
że wiara to nieodłączna część amerykańskiego życia
i wolności.
Krajowe Śniadanie Modlitewne w 100 procentach organizuje Rodzina.
Ta impreza pomyślana jest jako publiczny pokaz ich potęgi.
Kto inny potrafi zebrać tych wszystkich ludzi?
Prezydent Stanów Zjednoczonych i Pierwsza Dama.
W dorocznym Krajowym Śniadaniu Modlitewnym w Waszyngtonie
uczestniczyli wszyscy prezydenci od czasów Eisenhowera.
Prezydent Nixon wziął udział w Krajowym Śniadaniu Modlitewnym.
Mimo to ta organizacja chce uchodzić za niewidzialną.
Od 80 lat wpływają na politykę z ukrycia.
Mało znana organizacja w Waszyngtonie ma światowy zasięg
i potężne, czasem zaskakujące powiązania polityczne.
Jestem przedstawicielką Federacji Rosyjskiej.
Prezesuję organizacji walczącej o prawo do posiadania broni.
Nazywa się Maria Butina.
Ta 29-latka miała nawiązywać kontakty z wpływowymi politykami
i namawiać ich do działań sprzyjających Rosji.
Na nagraniu widzimy Butinę w 2017 roku na Krajowym Śniadaniu Modlitewnym.
W tej samej imprezie uczestniczył Donald Trump.
Co roku w lutym spotykamy się na modlitwie.
Przyjeżdża prezydent i wiceprezydent.
Drzwi są otwarte dla wszystkich.
Gdybym był agentem wpływu z innego kraju,
właśnie takie spotkania chciałbym wykorzystać.
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL DOKUMENTALNY
Zapomnicie o wszelkich troskach.
O wszelkich rozczarowaniach.
Przyjęliśmy program ogólnoświatowej krucjaty duchowej.
Nigdy wcześniej nie byłem tak pewny tego, że jesteśmy dziećmi Bożymi.
Tylko jedno możemy zabrać ze sobą, przechodząc przez te wrota.
Możemy zabrać tych, których przywiedliśmy do Pana.
Bójcie się go.
Kochajcie go.
Oddajcie się mu bezgranicznie.
Wtedy staniecie się Jego uczniami.
To, co zaczęliśmy, dokończymy.
CZEŚĆ TRZECIA NOWY PORZĄDEK ŚWIATA
Zawsze gdy uczestniczę w ważnym spotkaniu,
staram się w trakcie pomodlić.
Pytam, czy kogoś z obecnych uraziłaby modlitwa.
Lata temu nauczyłem się...
Pytałem ludzi, czy mogę się za nich pomodlić.
Od Douga Coe nauczyłem się,
by zamiast tego pytać:
„O jakie błogosławieństwo dla ciebie prosić Boga?”.
O co prosić Boga dla was, dla waszej ekipy?
O to się pomodlimy.
Boże, Ojcze Nasz, dziękujemy ci za tę szansę,
by rozmawiać o szerzeniu imienia Jezusa,
o budowaniu Królestwa Bożego na całym świecie...
Proszę opowiedzieć o Dougu. Skąd pochodzi?
Skąd wzięła się wizja, do której przyciągnął tak wielu ludzi?
Przepraszam, jeśli źle się wyraziłem,
ale to nie Doug rozpoczął to wszystko.
Zrobił to Abraham Vereide, który przyjechał do Stanów z Norwegii.
Jeśli prześledzi się początki Rodziny,
wyróżnia ich pewien element.
Rodzina została ufundowana na wizji, którą nazywają „Ideą”.
Założyciel to Abraham Vereide.
Chcemy tworzyć Bractwo odpowiedzialnych mężczyzn
wspólnie promujących przywództwo, które prowadzi Bóg.
Chrześcijanie stają się przywódcami
i pomagają przywódcom stać się chrześcijanami.
Abraham to nietypowy założyciel.
Był Norwegiem.
Współczesny wiking to jego biografia. Wygląd miał odpowiedni.
HISTORIA ABRAHAMA VEREIDE’EGO
Ja zakochałem się w Jezusie A Jezus zakochał się we mnie
Dlatego odniosłem zwycięstwo
Abraham osiedlił się w Seattle, zajął się ubogimi.
Zorganizował śniadanie,
na które zaprosił biznesmenów, by modlić się o łaski dla miasta.
Gdy tu przyjechałem jako imigrant,
wręczono mi testament.
Mądre słowa, Abrahamie.
Ci ludzi zachęcili Abrahama,
by szerzył przywództwo, które prowadzi Bóg.
PRZYWÓDZTWO, KTÓRE PROWADZI BÓG
W Norwegii rozwinął się silny ruch modlitewny
od czasu powstania norweskiego parlamentu.
Abraham przywiózł tę koncepcję wspólnej modlitwy do Waszyngtonu.
Przeprowadził się do Waszyngtonu,
by tam stworzyć podobny ruch wśród polityków.
Przyjechał do Waszyngtonu i zaczął grać w golfa
z wiceprezydentem Henrym Wallace’em.
Zaprosił demokratów i republikanów
do wspólnej modlitwy o dobre przywództwo.
Wracałam do domu,
a tam kobiety klęczały
i modliły się za swoich mężów.
Prosiły Boga o wsparcie.
„Niech będą przywódcami, na jakich wybrał ich Bóg”.
W 1953 roku prezydentem był Eisenhower.
Spotkali się z Dwightem Eisenhowerem
i poprosili go, by wziął udział w Krajowym Śniadaniu Modlitewnym.
Oczekujemy wiary, pewności siebie, oddania.
I wytrwałości, bez względu na wszystko.
MOSKWA, ZSRR
Lata 50. to czasy zimnej wojny.
Dla Eisenhowera zimna wojna była świętą wojną.
Abraham też się tym niepokoił.
Komunizm to potężna ideologia.
ZSRR to właściwie ateistyczne imperium.
Jak z tym walczyć?
AMERYKA NA KOLANACH
Potrzebujemy czegoś równie potężnego.
Pomysł był taki:
„Znajdźmy ludzi kluczowych, których Bóg wybrał do władzy.
Dajmy im wsparcie, którego potrzebują.
Dajmy im miłość”.
Pierwsze Krajowe Śniadanie Modlitewne w 1953 roku
było punktem zwrotnym.
Abraham szuka ludzi kluczowych.
Kto może być bardziej kluczowy niż prezydent USA?
Poszli do Eisenhowera.
Początkowo Eisenhower się sprzeciwia
ze względu na pierwszą poprawkę, rozdział Kościoła od państwa...
Prezydent nie może wspierać imprezy o charakterze wyznaniowym.
To niewłaściwe.
Ale szybko uświadamia sobie skuteczność takich działań
w kontekście zimnej wojny.
KRAJOWE ŚNIADANIE MODLITEWNE 1954 ROK
To doroczne śniadanie jest okazją, by uczcić organizację
powstałą w Seattle, w stanie Waszyngton.
Uważamy, że dla ochrony naszych wolności konieczne jest to,
by nasz naród był silny, odważny i bogobojny.
Należy zmobilizować wszystkie siły duchowe naszego kraju.
Dziękuję, panie prezydencie.
To zadziałało.
Okazało się atutem w walce z komunizmem.
Boga użyto jako broni.
Ale śniadanie modlitewne można wykorzystać na wiele sposób.
Służy nawiązywaniu relacji.
Czasem zaskakujących.
MOSKWA, ZSRR 1986 ROK
PROGRAM PARTII KOMUNISTYCZNEJ ZSRR
Zanim otworzyliśmy się na świat, w Rosji dochodziło do prześladowań.
Policja przychodziła o trzeciej nad ranem, szukała w mieszkaniu Biblii...
i aresztowała cię.
Dorastałem w prześladowanej wspólnocie. Aresztowano mnie.
Spędziłem 30 dni w więzieniu.
Straciłem pracę jako inżynier.
Przez rok nie miałem pracy, bo byłem chrześcijaninem.
Byłem baptystą. Uważano nas za wrogów państwa.
Dorastałem w środowisku, w którym ludzie nienawidzili mnie,
bo w przeciwieństwie do większości Rosjan nie byłem ateistą.
Niebo nad Moskwą rozświetliły dziś światła radosnego świętowania.
Potem zapadła cisza.
Wszyscy zamarli.
Tłum uczcił ciszą ofiary zamachu stanu.
Okres upadku Związku Radzieckiego był bardzo ciekawy,
bo dorastaliśmy w środowisku,
w którym kontakty z obcokrajowcami były zakazane.
Nagle przeżyliśmy fascynację wszystkim, co amerykańskie.
Amerykanie byli dla nas jak kosmici.
Gloria, gloria, alleluja!
Jego prawda idzie w świat
W latach 90. wielu ewangelików przyjeżdżało do Rosji.
Nie tylko Billy Graham.
Mam wam przekazać, że to być może największa widownia w historii Rosji.
Wielu Rosjan interesuje się sprawami ducha.
Czy jest dla was nadzieja?
Dla waszej rodziny? Dla waszych przyjaciół?
Ostatnio przeczytałem w gazecie, że w Rosji
więcej ludzi wierzy w Szatana niż w Boga.
Pierwsze pytanie Rosjan to: „Kim jest ten Bóg?”.
Nasze społeczeństwa są różne.
Gdy rozmawiam z Amerykanami o religii,
mówią: „Chrześcijaństwo słabnie. Już nie jesteśmy krajem chrześcijańskim”.
Odpowiadam: „Nie wiecie, o czym mówicie. Jesteście.
Ten system moralny i etyczny przeniknął wasze społeczeństwo.
Może nie przyznajecie się do tego, ale wciąż z tego korzystacie.
My tego nie mamy”.
Po pierwsze, korupcja. To ogromny problem.
To dla Rosjan sposób życia.
Ich szansą na przyszłość, ich nadzieją
jest to, że ktoś wskaże im wartości, pokaże im, w co wierzyć.
W 2000 roku
po raz pierwszy zaproszono mnie
na Krajowe Śniadanie Modlitewne w Waszyngtonie.
Nic z tego nie rozumiałem.
Panie i panowie,
prezydent Stanów Zjednoczonych i Pierwsza Dama.
Gościem był Bill Clinton.
Obecna była Hillary Clinton i wiele ważnych osobistości,
kongresmenów i senatorów.
To było dla mnie zupełnie nowe doświadczenie.
Nic z tego nie rozumiałem.
Siedziałem przy stoliku z premierem europejskiego kraju,
który traktował mnie jak brata.
Obok mnie siedział kongresmen, który też traktował mnie po bratersku.
Po raz pierwszy pojechałem na Kapitol.
Czytałem Biblię razem z kongresmenami,
którzy rozmawiali ze sobą otwarcie.
Później poznałem Douga Coe.
Na pierwszym spotkaniu
miałem wrażenie, że wygląda jak ojciec chrzestny.
Miał ogromne wpływy, ludzie darzyli go szacunkiem.
Wszyscy traktowaliśmy go z atencją.
Rozmawiał ze mną jak z przyjacielem.
Jakbyśmy znali się od lat.
Miał tę umiejętność,
że pokazywał się ludziom jako przyjaciel i brat w Chrystusie.
Byłem pod wrażeniem.
ARLINGTON, WIRGINIA
Abraham Vereide był wielkim człowiekiem,
z którym pracowałem przez wiele lat.
Kochałem go jak własnego ojca.
W 1969 roku Abraham Vereide umiera. Awansuje do nieba.
Ponieważ Bóg namaścił go na przywódcę,
pojawia się kwestia następcy.
Jest sporo ważnych działaczy,
starszych, doświadczonych ludzi,
którzy od dawna działają w ruchu.
To faceci z wielkim ego, którzy łakną poklasku.
Nagle pojawia się młody, fajtłapowaty chłopak z Oregonu.
Niczego szczególnego nie osiągnął.
Szybko awansuje w strukturach Bractwa.
Wielu podkreślało to, że nie zwracał na siebie uwagi.
W jakiś sposób Doug Coe dociera na szczyt.
Częściej słuchał, niż sam mówił.
To był jego znak rozpoznawczy.
Większość ewangelików jest inna.
Większość polityków jest inna.
Ale Doug słuchał.
Być może najważniejsze nie jest duszpasterstwo mas, tysięcy ludzi,
ale to, by pójść do kogoś do domu, usiąść z nim na werandzie
i poprzez swoje słowa oraz uczynki
pokochać tę osobę.
Doug chciał działać za kulisami.
Nie chciał, by mówiono o nim lub o jego rodzinie.
Wierzył w to, co jest napisane,
że jeśli liczy się cielesność, sława, popularność,
to stajemy się przeszkodą dla przesłania Jezusa.
On się od tego odsunął.
To mogło być powodem tego, że wokół organizacji zapadła cisza
i niektórzy sądzili, że coś ukrywamy.
Boża Rodzina działa niewidzialnie na całym świecie.
UWAGI O NOWEJ STRUKTURZE
Rozwija się niewidzialnie.
Pomyślcie o mafii, jej organizacja też jest niewidoczna.
Im bardziej organizacja jest niewidzialna, tym większy będzie jej wpływ.
Po śmierci Abrahama w 1969 roku
Doug zaczął rozmontowywać strukturę organizacyjną,
czyniąc ją coraz mniej widzialną.
Struktura zaczęła przypominać nie organizację, a sieć znajomych.
Początkowo szli drogą przetartą przez inne organizacje wyznaniowe.
Mieli papier firmowy
oraz wszelkie atrybuty organizacji religijnej.
Nazywali się wtedy International Christian Leadership, w skrócie ICL.
Potem się tego pozbyli.
Mieli wiele nazw.
International Christian Leadership, potem Fellowship Foundation.
Ale Doug dostrzegł siłę innej marki.
Członkowie mogą mówić o sobie Rodzina.
Zmienił organizację na swój obraz,
innymi słowy, pozbawił ją wizerunku.
To ogromna przemiana, która dotknęła najdrobniejszych szczegółów.
ANTYORGANIZACJA
Przykładem jest Krajowe Śniadanie Modlitewne.
Po tej zmianie zaproszeń nie wysyła już
ta konkretna organizacja,
ale kongresmeni.
CZŁONKOWIE IZBY
Gdy pytałam ludzi, kto organizuje tę imprezę,
mówili, że Kongres.
Zapytałam Douga, czemu ukrywa swoją rolę.
Odpowiedział, że ludzie by nie przyszli, gdyby wiedzieli, kto za tym stoi.
ZAPRASZAMY NA ŚNIADANIE MODLITEWNE
Kiedy uczestniczyłem pierwszy raz,
od razu miałem wrażenie,
że to usankcjonowane przez rząd spotkanie modlitewne.
Kongres uprzywilejowuje chrześcijaństwo.
Budzi to wątpliwości w związku z pierwszą poprawką,
z rozdziałem państwa i Kościoła.
BOGU UFAMY
To była ich główna myśl od 1953 roku.
„Chcemy publicznego rytuału, który powierzy USA Jezusowi”.
Każdy kolejny prezydent brał udział.
Ludzie sądzą, że to wydarzenie państwowe.
Przemówienie inauguracyjne, modlitwa.
Setki szanowanych przywódców naszego narodu
zebrały się tu w imię naszego Pana, Jezusa Chrystusa.
Doug Coe nie zabiera głosu.
Ale zawsze uczestniczy.
Co jakiś czas ktoś o nim wspomni.
To śniadanie jest efektem wielu lat cichej dyplomacji...
Nie mówię, że sekretnej, ale cichej dyplomacji
w wykonaniu ambasadora wiary, Douga Coe, którego pozdrawiam.
Gdy pierwszy raz tam poszedłem, pojąłem ogrom wpływów Douga.
Spotykał się z ludźmi z całego świata.
Zrozumiałem, że to on stoi za tym wszystkim.
On tym wszystkim steruje, decyduje o każdym szczególe.
Krajowe Śniadanie Modlitewne pokazuje, że nie da się przecenić
zasięgu Rodziny i jej wpływu na rządy na całym świecie.
To było źródło ogromnego sukcesu.
Inne formy duszpasterstwa, inne projekty
były możliwe dzięki tej imprezie i jej wpływowi w świecie.
Jakich działań...
Jezus Chrystus oczekuje od każdego z nas tu zebranych?
Czym jest to wspólne dzieło, w które każdy z nas ma się zaangażować?
Bractwo interesuje się każdym krajem na świecie.
Chcieliby, by ruch śniadań modlitewnych działał w każdym państwie.
URUGWAJ
Organizujcie śniadania modlitewne na całym świecie.
PREZYDENT HOUPHOUET
Docierajcie do liderów.
Jeśli ich pozyskacie, cały naród znajdzie się pod wpływem Chrystusa.
Krok po kroku wtajemniczamy ich
w to, co do czego się zgadzamy.
Dzieło Boże, wiara w Syna Bożego rozpowszechni się w świecie.
Pojechałem z Dougiem na śniadanie modlitewne w Japonii.
Byłem świadkiem jego wpływów w tym kraju.
Zacząłem rozumieć, że Doug chce, by Rodzina
sięgała dalej niż Waszyngton.
Chce, by jego dzieło rozpowszechniło się w świecie.
Zdecydowanie mieli taką wizję,
że relacje z ludźmi władzy można wykorzystać
do ewangelizacji świata.
Nigdy z tego planu nie zrezygnowali.
WITAMY UCHODŹCÓW
Chcę dopytać o kilka kwestii.
Twierdzicie, że nie istnieje coś takiego jak Bractwo przez duże „B”.
Ale jednak prezydent dziękuje Dougowi Coe.
Proszę nam wyjaśnić, co to znaczy, że nie jesteście organizacją,
a jednak ktoś to organizuje.
To Jezus chyba powiedział: „Nie nazywajcie nikogo przywódcą”.
GŁOS DOUGA BURLEIGHA
Jest nam dobrze z tym, że to jest niewidzialne.
Doug nigdy nie chciał tworzyć organizacji.
Znałem go bardzo dobrze.
Czterdzieści cztery lata temu poprosiłem o rękę jego najstarszą córkę.
Nie miałem pojęcia, w co się pakuję.
W polu moich zainteresowań leżą kraje byłego ZSRR.
Jeżdżę tam od 52 lat.
Mówię po rosyjsku.
Od początku mojej pracy fascynuje mnie ta część świata.
Bóg posłał mnie tam jako studenta na stypendium w 1965 roku.
To, co mogłem tam robić, było z góry zaplanowane.
Dostawało się przewodnika. Możliwości były ograniczone.
Ale w nocy wychodziłem do parku.
Znałem rosyjski, więc rozmawiałem z dzieciakami.
Podchodziły i pytały mnie:
„Czy wierzysz w Boga?”. Opowiadałem im o Jezusie.
Odkryłem w nich ogromny głód poznania Jezusa.
Tak zaczęła się moja życiowa przygoda.
To było chyba w 2008 roku.
Doug Burleigh przyjechał do Moskwy szerzyć tę wizję.
Wizję śniadań modlitewnych Douga Coe.
Zacząłem się wtedy spotykać z członkami rosyjskiego parlamentu.
Nazywamy go Dumą Państwową.
W Rosji są cztery główne partie polityczne.
Nie są przyjaciółmi.
Walczą ze sobą w Dumie, czasem dosłownie wdają się w bójki.
Podjęliśmy ogromne ryzyko, zapraszając przedstawicieli
czterech partii politycznych na Parlamentarne Śniadanie Modlitewne.
Podczas spotkania zaczęli się kłócić.
Trwało to może z godzinę.
Pomyślałem sobie: „To koniec. Nigdy więcej nie przyjdą”.
Ale Bóg czyni cuda.
Miesiąc później znów ich zaprosiliśmy. Przyszli.
Był to dla nich wszystkich pierwszy raz, gdy słuchali czytań z Pisma.
Zaczęli zadawać pytania.
Zaczęliśmy rozmawiać o sprawach ducha.
Przez kilka lat spotykaliśmy się co miesiąc.
Uczestnicy tych spotkań zajmują teraz wysokie stanowiska.
Jeśli chcemy wprowadzić zmiany, powinniśmy zaczynać od góry.
Powinniśmy wyjaśnić przywódcom,
dlaczego to ważne, by zmienić rosyjskie społeczeństwo.
Mówimy im, że bronimy tradycyjnych wartości rodzinnych.
Możemy dać społeczeństwu wartości moralne i etyczne.
Chcę dziś opowiedzieć o tradycyjnych wartościach rodzinnych.
Bóg ustanowił instytucję rodziny jako związku mężczyzny i kobiety.
Każdy z nas tu zebranych broni tej prawdy i będzie nadal jej bronić.
Pan Torszyn zawsze uczestniczy w rosyjskim śniadaniu modlitewnym.
Bardzo troszczy się o tradycyjne wartości rodzinne.
Aleksander Torszyn to wpływowy rosyjski polityk.
Często odwiedza Stany Zjednoczone
i spotyka się z kręgami konserwatywnych chrześcijan.
Uczestniczy też w rosyjskim śniadaniu modlitewnym z Marią Butiną.
Maria Butina to obywatelka Rosji,
która współpracowała z Torszynem.
Przyjechała do Stanów
i pokazywała się w towarzystwie wpływowych polityków.
Głównie konserwatystów.
Ale te relacje zostały już nawiązane
w oparciu o religię, na długo zanim Butina tu przyjechała.
Gdy rozpadł się Związek Radziecki,
Doug Coe w 16 dni odwiedził 16 krajów i spotkał się z ich przywódcami.
Kilka lat później Aleksander Torszyn,
bliski współpracownik Putina,
spotkał się z Dougiem: „Potrzebuję twojej pomocy.
Chcemy, żeby pewni przywódcy się ze sobą spotkali.
Tylko ty jesteś w stanie ich do tego namówić”.
Był podenerwowany. Gdy usiedli razem,
zaczął pochlebiać Dougowi:
„Wiemy, że jesteś najpotężniejszym człowiekiem na świecie”.
Doug się oburzył:
„Nie mogę się z tym zgodzić. Jestem tylko przyjacielem”.
Doug zdjął swój zegarek i dał go Torszynowi.
Torszyn zdjął własny zegarek i powiedział: „Putin mi go dał,
ale od teraz będę nosić ten amerykański zegarek”.
W okolicach 2012 roku, początku trzeciej kadencji Putina,
było widać, że linia partyjna w niektórych sektorach
konserwatywnych ewangelików w USA zaczyna się zmieniać.
Rosja już nie jest zagrożeniem, staje się sojusznikiem dla konserwatystów.
Kto to jest?
GOSPODARZ PROGRAMU
Który prezydent jest lwem chrześcijaństwa,
obrońcą chrześcijańskich wartości?
Spójrzmy na Rosję.
Rosja, Putin i rosyjska cerkiew prawosławna
sprawują moralne przywództwo na świecie.
To oczywiste. Popieram Putina w tym,
że broni rosyjskie dzieci.
Kongres też powinien to robić.
To prezydent, który wzywa naród
do pielęgnowania tożsamości opartej na wartościach chrześcijańskich.
To obrońcy prawdy moralnej.
Władimir Putin, prezydent Rosji.
FILM BRACTWA
To mapa Eurazji.
Rodzina walczyła z komunizmem.
W sercu Rosji...
Od początku myślą o Rosji.
Jeszcze kiedy byłem w Ivanwald,
bracia wspominali o podobnym ośrodku w Moskwie.
Patrząc szerzej, trzeba zauważyć,
że szczególnie Krajowe Śniadanie Modlitewne
stało się narzędziem do podejmowania niedemokratycznych decyzji.
Pojawia się pytanie:
czy świadomie, czy nieświadomie wspierają tych,
którzy nie interesują się Jezusem, a jedynie wykorzystują go do polityki.
To są gadżety ze śniadania z 2018 roku.
To bilet wstępu. Kojarzy mi się Willym Wonką.
66. KRAJOWE ŚNIADANIE MODLITEWNE
To jest zaproszenie:
„Drodzy przyjaciele, to dla nas zaszczyt zaprosić państwa
na 66. Krajowe Śniadanie Modlitewne.
W broszurze są cytaty z poprzednich prezydentów:
Eisenhowera, Kennedy’ego, Nixona.
Na początku, żebyśmy nie pomyśleli, że coś ukrywają, jest napisane:
„Historia. Spotkanie, w którym państwo uczestniczą,
ma swoje korzenie w inicjatywie lokalnej.
W kwietniu 1935 roku 19 biznesmenów z Seattle, w stanie Waszyngton,
spotkało się, by porozmawiać o trudnej sytuacji w ich mieście”.
Tak, zaczęło się to w 1935 roku.
Przemilczają to, że tym kryzysem było powstanie związków zawodowych.
BEZROBOTNY PODEJMĘ SIĘ KAŻDEJ PRACY
W latach 30. w Seattle Abraham zajmował się działalnością charytatywną.
Szefował Goodwill Industries.
Pomagał ubogim.
Był świadkiem cierpień czasów Wielkiej Depresji.
Pracownicy uznali: „Nie będziemy się godzić na to, jak nas traktują.
Zrzeszymy się i będziemy działać w związkach”.
W 1934 roku wybucha strajk generalny na całym zachodnim wybrzeżu.
Wezwano wojsko i marynarkę wojenną.
To była wojna partyzancka.
Widziałem sceny, które mnie przerażały.
SŁOWA ABRAHAMA VEREIDE’EGO
Kontrolę przejęły siły wywrotowe. Były to ciężkie chwile.
Co mogliśmy zrobić? Kto poprowadzi nas ku lepszemu jutru?
W międzyczasie nawiązał relacje z przemysłowcami.
Doszedł do wniosku, że związkowcy to agenci wroga,
że wykonują dzieło szatana.
Zebrał 19 przemysłowców, 19 liderów biznesu.
Łączyło ich przekonanie,
że ich majątek trzeba bronić siłą.
A ta siła będzie bardziej skuteczna, jeśli będzie miała wsparcie Boga.
Zaczęło się od spotkania 19 biznesmenów.
Dostrzegli oni nowy cel.
Chrześcijańskie przywództwo.
Z wiary w Boga i posłuszeństwa Jego woli wypłynęła nowa siła.
Z tego spotkania wyrasta koncepcja nowego porządku świata.
To był początek ruchu śniadań modlitewnych.
Ludzie spotykali się i razem modlili o to,
by Bóg wybrał spośród nich przywódców.
Z tej grupy wyrósł nowy burmistrz miasta, późniejszy gubernator stanu.
Wybrali spośród siebie Arthura Langleya.
Wybrali go na burmistrza, a następnie na gubernatora.
Zdławił ruch związkowy.
New York Times pisał z zadziwieniem,
że lewica w stanie Waszyngton została zmieciona z powierzchni Ziemi.
Po tej bitwie Bóg przemówił do niego: „Wiesz, Abrahamie, na czym polega problem?
Chrześcijaństwo zbyt długo koncentrowało się na hołocie.
Musimy wzmocnić przywódców,
by rządzili silną ręką i przywrócili porządek”.
Siła.
Chrześcijaństwo nie jest słabe.
Biada lawirantom, marudom, obibokom i ślamazarnym ciepłym kluchom,
którzy idą za imieniem Chrystusa,
ale nie widzą, że może osiągnąć wszystko
ten, kto wierzy pewnie i postępuje odważnie.
Załóżcie na siebie Bożą zbroję.
O to właśnie chodzi w śniadaniach modlitewnych.
Nie można kupić wejściówki na śniadanie modlitewne.
Zostaje się zaproszonym.
To zamierzone.
W rodzinie nie kupujesz biletu, żeby odwiedzić bliską osobę.
Zostajesz zaproszony.
Innymi słowy, chodzi tu o relacje.
To też zamierzone, tak miało być od początku.
O tym marzył Abraham Vereide.
Nazwa jest myląca.
Tak naprawdę śniadanie modlitewne
może oznaczać serię wydarzeń odbywających się przez tydzień,
szczególnie biorąc pod uwagę obecność gości z zagranicy.
Trzeba czasu, by zbudować te relacje,
tak by trwały, gdy oni już wrócą do siebie.
Obecnie jest to dwuipółdniowe szaleństwo.
Organizuje się 25 sesji.
Można między nimi wybierać.
Samo śniadanie jest tylko pretekstem.
W środę rano odbywa się śniadanie bliskowschodnie.
W południe lunch międzynarodowy.
Wieczorem kolacje regionalne.
W czwartek rano główne śniadanie.
W południe lunch dla przywódców.
Wieczorem rodzinna kolacja.
Niektórzy przyjeżdżają kilka dni przed, a potem zostają jeszcze na weekend.
Organizują tę imprezę, by zachęcić przywódców do wspólnej modlitwy,
ale też by porozmawiać o polityce i nawiązać relacje.
Chodzi im o to, by poszerzać swoje wpływy.
Na Krajowym Śniadaniu Modlitewnym można spotkać głowy państw, kongresmenów,
przedstawicieli biznesu.
Dla wielu uczestników wymiar religijny jest drugorzędny.
Pewien lobbysta, były ambasador USA,
zaproponował, że umówi spotkanie Trumpa z prezydentem Czadu.
Chciał za to 220 tysięcy dolarów.
To najważniejsza i najbardziej publiczna impreza organizowana przez Rodzinę.
Nie chodzi tylko o jedno śniadanie.
Jest to de facto tygodniowy, nieoficjalny festiwal lobbingu.
Jeden przywódca ewangelicki powiedział,
że to świetna okazja, by uzyskać dostęp do ludzi wpływowych.
Im więcej wiedziałem o tej imprezie
czy o samym Bractwie,
tym jaśniejsze stawało się dla mnie,
że gdybym był agentem wpływu z obcego kraju,
właśnie takie spotkanie próbowałbym wykorzystać.
Jest to tak zorganizowane,
by można było niejako wparować na salę
i wejść w kontakt z władzą.
W 2018 roku zauważyłem wyjątkowo dużą delegację Rosjan.
Aż 60 Rosjan planowało wziąć udział w imprezie.
Zaprosiliśmy w tym roku 40 młodych ludzi z Rosji.
Zacząłem dostawać SMS-y z całego kraju.
„Co ci Rosjanie knują?”
Odpowiedziałem: „Tak, to wielki spisek.
Rosjanie są w zmowie z Jezusem. Oto cały spisek”.
Tyle w temacie.
Zaciekawiły mnie niektóre osobistości, takie jak Aleksander Torszyn.
Chciałem ustalić,
czy został zaproszony na śniadanie w 2018 roku.
Okazuje się, że tak.
Kilka miesięcy temu ogłoszono nowe sankcje wobec grupy Rosjan,
w tym Aleksandra Torszyna.
Podejrzewa się go o powiązania z praniem brudnych pieniędzy
i przestępczością zorganizowaną.
Były nawet starania, by Torszyn spotkał się na śniadaniu z Trumpem.
Odwołano to w ostatniej chwili.
Bractwo nie przejmuje się tym, kto przyjeżdża ani z kim się spotykają.
Interesuje ich głównie budowanie relacji
z ludźmi władzy.
Zrozumiałem, że śniadanie łatwo wykorzystać do złych celów.
Zbadałem to głębiej. Próbowałem spotkać się z Dougiem Burleighem
i udało mi się ustalić,
że rok temu przemawiał na Rosyjskim Śniadaniu Modlitewnym
obok Aleksandra Torszyna.
Potem doszło do procesu w sądzie.
Departament Sprawiedliwości oskarżył rosyjską agentkę o próbę stworzenia
kanału komunikacji z władzami USA,
tak by Rosja mogła wpływać na proces decyzyjny w USA.
Maria Butina została oskarżona o to, że działała jako agentka wpływu Rosji
bez rejestracji w odpowiednim rejestrze, co jest przestępstwem.
W praktyce chodziło to,
że publicznie działała w USA na rzecz dostępu do broni
i, jak twierdzą agenci FBI,
próbowała zinfiltrować Krajowe Śniadanie Modlitewne.
Ameryka osiągnie sukces. Mężczyźni, kobiety i dzieci będą mieć równe prawa.
BUTINA JEST OBYWATELKĄ ROSJI
Wiele źródeł dokumentuje relację Marii Butiny z Torszynem.
Wielu uważa za oczywiste, że gdy mowa jest o tym,
że Butina kontaktowała się z mentorem, to był nim Torszyn.
SPRÓBOWALIŚMY
Butinie udało się w 2017 roku załatwić delegacji Rosjan wstęp
na Krajowe Śniadanie Modlitewne.
To były osoby uważane za wpływowych doradców Putina,
a także prezydenci miast i rektorzy uniwersytetów.
Następnie podziękowała bezimiennemu organizatorowi śniadania
za to, że zgodził się przyjąć jej delegację,
oraz za sekretne spotkanie, do którego doszło po imprezie.
DZIĘKUJE MU... ZA PRYWATNE SPOTKANIE
Znawcy śniadania modlitewnego
wiedzą, że nie jest rzadkością,
iż w sekrecie organizuje się spotkania towarzyszące śniadaniu.
Butina zrobiła to wszystko,
by stworzyć sekretny kanał komunikacji
dla korzyści politycznej.
Dla korzyści Rosji.
Historia naszej wielkiej religii chrześcijańskiej
i to, co nas łączy...
GŁOS MARII BUTINY
Gdy rozmawiamy o relacjach rosyjsko-amerykańskich,
głównym spoiwem jest religia chrześcijańska.
W Rosji ponad 70% mieszkańców to chrześcijanie.
Niewielu obywateli wyznaje inne religie.
Jako Rosjanin nie rozumiem, na czym polega jej wina.
Próbowała nawiązywać kontakty między Rosją i Ameryką.
Nie jest żadną tajemnicą, że nasze relacje są teraz najgorsze w historii.
Co w tym było złego?
Co to za przestępstwo? Że próbowała naprawić te relacje?
Była szpiegiem w tym sensie,
że jej intencją nie była współpraca z ugrupowaniami politycznymi w USA,
bo darzyła je sympatią.
Zgodnie z aktami sprawy jej motywacją było wywieranie wpływu na politykę USA.
Niektórzy może pamiętają, że cztery tygodnie temu
młoda Rosjanka, Maria Butina, została aresztowana bez prawa do kaucji.
Choć w aktach sprawy nie pada nazwisko,
to tym bezimiennym organizatorem Krajowego Śniadania Modlitewnego...
Kto inny miałby to być, jeśli nie Doug Burleigh?
Jakieś pięć tygodni temu
do mojego biura w stolicy zadzwoniło FBI.
To nie jest dobry dzień, gdy dzwoni do nas FBI.
Na początku zapytali mnie, czy znam Marię Butinę.
Powiedziałem, że znam.
Nawiązywanie sojuszy z innymi krajami,
by wpłynąć na politykę swojej ojczyzny, to grząski grunt.
Patrzę na to tak: ja nie zrobiłem nic złego.
Jestem pewny, że mają na to jakąś odpowiedź.
Nasze drzwi są otwarte dla wszystkich.
Każdy, kto przychodzi, nieważne, czy był zaproszony i jakie ma intencje,
przez trzy godziny będzie tam siedział
i usłyszy przesłanie o Bożej miłości, łasce i odkupieniu.
Kto wie, jak Bóg może zainspirować taką osobę.
Nieważne, jak ani po co ktoś się tam znalazł,
usłyszy to przesłanie i ono odciśnie na nim piętno.
Sami przyznają, że mieli w tym świadomy udział.
Mówią: „Przygarniemy tych ludzi...
Może to cynicy,
może próbują zepsuć amerykańską politykę,
ale my ich pokochamy
i w końcu będzie z tego coś dobrego”.
Ich podejście jest albo niezwykle naiwne, albo niezwykle cyniczne.
JAKIE JEST PRZESŁANIE? NIC OPRÓCZ JEZUSA.
Rodzina potrafi być naiwna i cyniczna jednocześnie.
Zdziwiłbym się, gdyby wśród nas nie było ludzi,
którzy przechodzą w swoim życiu przez ogień.
Sprawy się komplikują.
Trzeba wynająć adwokata.
Szadracha...
Mój los jest trochę podobny do Szadracha, Meszacha i Abed-Nego.
Ludzie wierzący są coraz częściej spychani na margines,
krytykuje się ich, nie rozumie.
Nie zrobiłem nic złego, ale rozpalono dla mnie piec.
Król młodzieńców wrzucić kazał Do pieca rozpalonego
- Szadracha - Meszacha i Abed-Nego
Na rozżarzone węgle Poddani rzucili ich
Ale gdy będziemy szli przez ten ogień,
płomienie nie będą się nas imać.
W najbliższych latach uczniowie Jezusa często będą musieli iść przez ogień.
Szadracha!
13 GRUDNIA 2018 ROKU MARIA BUTINA PRZYZNAŁA SIĘ
DO DZIAŁALNOŚCI AGENTURALNEJ NA RZECZ ROSJI.
ORGANIZATORZY KRAJOWEGO ŚNIADANIA MODLITEWNEGO
ZAKAZALI DZIAŁAŃ MAJĄCYCH NA CELU KORZYŚĆ OSOBISTĄ, POLITYCZNĄ LUB FINANSOWĄ.
NIE JEST JASNE, W JAKI SPOSÓB EGZEKWUJĄ TĘ ZASADĘ.
Napisy: Łukasz Dutka